Dit is m dan, m’n review van een van m’n duurste aankopen ooit. Is het de moeite en het geld waard? Dit soort prijzen zijn enkel voor de whiskyfreaks. Maar de smaak… Bij m’n eerste proefglaasje vond ik m erg zoet en daardoor best subtiel. Wijn heeft vaak de neiging om een whisky te domineren. Nu de whisky even heeft kunnen bijkomen poging twee. Zoet, wijn, maar sterk krachtig door de alcohol en wat onder de wijn zit. Na een dik half uur in het glas en enkele druppels water komt de Edradour door de wijn heen. Een waanzinnige whisky. Van het begin af schieten smaak en geur buiten de betamelijke grens, maar steeds is er de zoete Amarone die zacht lief aanwezig blijft, steeds meer aan de marge. En de oude Edradour is fantastisch, de samenwerking is briljant en speels. Deze whisky blijft veranderen. Een spectaculair avontuur. Onconventioneel, in your face en subtiel poëtisch tegelijk. Momenteel m’n topper, samen met Benriach 25.