Bruichladdich werd in 2001 herrezen uit een lange slaap, en deze 1991 is een zeldzame getuige van die vroege jaren – gedistilleerd voordat de distillery heropende, maar nu gebotteld door onafhankelijke bottelers als een kostbare tijdcapsule. Dit is geen lichte, speelse Islay; het is een volwassen, complex verhaal in een fles.

De neus onthult rijpe fruitschaal – abrikozen, mango – met een zoutachtige, minerale ondertoon die typisch Islay is. Amandelachtig, met hints van lavendel en zoete mout, maar altijd met die zee-adem eronder. De smaak is droog en kruidig, met graserige noten en een fijne bitterheid die voelt als intent, niet als ongeluk. Zout blijft dominant; geen suiker, geen gemak.